ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΚΤΗΜΑΤΟΣ ΠΡΑΠΟΠΟΥΛΟΥ

Πρωτοχρονιατικο SKA party (μετα τις 2)

2011-12-25T20:40:00.001+02:00

ΜΕΤΑ ΤΙΣ 2\

ΦΕΡΤΕ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ ΞΥΔΙΑ

HC/PUNK ΚΑΦΕΝΕΙΟ 21/12/2011

2011-12-21T02:53:00.002+02:00

HC/PUNK ΚΑΦΕΝΕΙΟ
ΜΕΤΑ ΤΙΣ 20:00

Συλλογική Κουζίνα οικονομικής ενίσχυσης των απεργών Χαλυβουργών- Σαββατο 17/12 στις 5μμ

2011-12-14T16:45:00.001+02:00

Ο αγώνας τωνεργατών της Χαλυβουργίας ανοίγει περάσματα

Οι εργάτες της «Ελληνικής Χαλυβουργίας»πάνω από ένα μήνα και σε αντίθεση με τις απεργίες πυροτεχνήματα που όλοι-ες οιεργαζόμενοι-ες έχουμε συνηθίσει απ’ τις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες,έχουν επιλέξει το δύσκολο δρόμο τηςαπεργίας διαρκείας. Το αφεντικό Μάνεσης και το επιτελείο του, επικαλούμενοιτη «σωτηρία» της επιχείρησής τους, στους «δύσκολους καιρούς της κρίσης»,ανακοίνωσαν στους εργαζόμενους περικοπές μισθών της τάξης του 40%, μείωση τουωραρίου και μαζικές απολύσεις (50 μέχρι στιγμής). Η απάντηση των εργατών τουΑσπροπύργου (σε αντίθεση με τους ‘συναδέλφους’ τους στο εργοστάσιο του Βόλου )απέναντι σ’αυτόν τον εκβιασμό ήταν αγωνιστική και καθοριστική. Σαμποτάζ στην παραγωγή.

Οπόλεμος που εξαπολύει ο κόσμος του κεφαλαίου, έρχεται να ενταθεί σε περίοδοκαπιταλιστικής κρίσης και η χρεοκοπία να μετακυλιστεί στις πλάτες όλων εμάς των εκμεταλλευόμενων,που ήδη δεχόμαστε το καθημερινόξεζούμισμα και την υποβάθμιση των ζωών και της αξιοπρέπειάς μας. Τιςαπειλές και τους εκβιασμούς του κάθε κ. Μάνεση τις βιώνουμε κάθε μέρα εδώ, στακάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς. Γι’ αυτό ο αγώνας των απεργών της «Ελληνικής Χαλυβουργίας»αφορά όλους-ες μας και θα βρεθούμε ενωμένοι-ες απέναντι στ’ αφεντικά. Γιατίόταν ένας εργαζόμενος επιλέγει το συλλογικόδρόμο, οι από πάνω κατασκευάζουν πλαστούς διαχωρισμούς μεταξύ τωνκαταπιεσμένων, ώστε να βρεθούμε κατακερματισμένοι, ευάλωτοι και ανήμποροι τηνώρα της καταστολής των κοινωνικών-ταξικών αγώνων μας.

Επιθυμία μας παραμένει, από τις μεμονωμένες απεργιακές κινητοποιήσεις,να φτάσουμε στις αδιαμεσολάβητες γενικέςαπεργίες διαρκείας.Πέρα από την πολιτική των γραφειοκρατών και της ανάθεσης, να πάρουμε τουςαγώνες στα χέρια μας σε κάθε κοινωνικό πεδίο, από τους χώρους δουλειάς μέχριτις γειτονιές μας, να αυτοοργανώσουμετην κοινωνική-ταξική αντεπίθεση ενάντια στη λεηλασία των ζωών μας.

Η αξιοπρέπεια των εργατώνείναι ο εφιάλτης των αφεντικών

Αλληλεγγύη και έμπρακτηστήριξη, υλική και ηθική,

στους αγωνιζόμενουςαπεργούς της Χαλυβουργίας

ΣΑΒΒΑΤΟ 17 ΔΕΚΕΜΒΡΗ στις5μμ

ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΚΟΥΖΙΝΑ

στην κατάληψη κτήματοςπραποπούλου

για την ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ

των ΑΠΕΡΓΩΝ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΩΝ

Κατάληψηκτήματος Πραποπούλου

πεζόδρομος προφήτη Ηλία 49,Χαλάνδρι

protovouliaxalandriou.blogspot.com

Έκφυλο Καφενείο !

2011-11-29T02:34:00.001+02:00

Έκφυλο Καφενείο

κάθε παρασκευή στις 7μιση το απόγευμα

στην κατάληψη κτήματος πραποπούλου

Μια ζωή πληρώνω ...

2011-11-29T02:28:00.001+02:00

Μιά Ζωή πληρώνω ...

μια πρώτη τοποθέτηση σε σχέση με το ζήτημα της άρνησης πληρωμών

στον φόρο ακινήτων μέσω του λογαριασμού του ηλεκτρικού ρεύματος

Συναυλία HC/PUNK Παρασκεύη 28 Οκτώβρη

2011-10-25T20:25:00.001+02:00

ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΒΡΟΧΗΣ ΤΟ LIVE ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕΣΑ

προβολή ταινίας: Αγοροκόριτσο

2011-10-23T16:07:00.001+02:00

Συναυλία οικονομικής ενίσχυσης 14/10/11

2011-10-10T20:51:00.001+02:00

Πορεία - Κάτω τα χέρια από τις καταλήψεις!

2011-09-19T20:14:00.000+02:00

Προβολή ταινίας την Τετάρτη 24 Αυγούστου

2011-08-23T16:08:00.001+02:00

Αντίο μπάρμπα-Γιάννη

2011-07-25T00:59:00.002+02:00

“ Πα στων Αγράφων τα βουνά στου Κόζιακα κορφάδες

έζησα κάμποσες στιγμές κείνες τις αποφράδες,

ημέρες, μήνες και εποχές που δε λαλούσε αηδόνι

πόνοι, πικρίες και καημοί κι ο νους μου πια θολώνει... ”

Βάιος Φασούλας

Για τον δικό μας μπάρμπα-Γιάννη ...

Η κατάληψη κτήματος Πραπόπουλου αποχαιρετά σήμερα κι αυτή με τη σειρά της τον μπάρμπα-Γιάννη της, με τη σκέψη ταυτόχρονα στους συγγενείς και στους φίλους του. Τον μπάρμπα-Γιάννη που μας συντρόφευσε στον περίπατο πλάι στη ρεματιά, στην κουβέντα, στην παρέα με το κρασάκι και στα πειράγματα. Τον μπάρμπα-Γιάννη που και στα δύσκολα και στα ευχάριστα ήταν πάντα εκεί. Έναν άνθρωπο που στήριξε με την ψυχή του και την καθημερινή παρουσία του αυτό το ελευθεριακό εγχείρημα σε μια γειτονιά του Χαλανδρίου 4μιση χρόνια τώρα. Έναν από μας και κάτι παραπάνω. Μαθημένος να πηγαίνει κόντρα στον καιρό του, πρώτος υπερασπιζόταν το χώρο και την επιλογή της κατάληψης, απ’ την αρχή μέχρι το τέλος. Μια ζωή αγωνιστής, αντάρτης πλάι στον Βελουχιώτη που τόσο αγάπησε και συντρόφευσε. Κι ωστόσο οι κακουχίες και ο χρόνος τον έβρισκαν πάντα δυνατό, με αισιοδοξία, χαμόγελο και καλοσύνη. ’’Αφού μπορούμε και περπατάμε είμαστε καλά... ‘’ συνήθιζε να λέει.

Η αγάπη του για το κτήμα και για τα ‘’κοινά’’ της γειτονιάς ήταν χαρακτηριστική και συνεχής. Έζησε βλέποντας το χώρο αυτό να μαραζώνει και να αποτελεί ένα ερείπιο για 35 χρόνια. Αποτέλεσε λοιπόν (κι αυτός) αμέσως ένα σημαντικό κομμάτι στο να αποκτήσει ζωή το κατειλημμένο κτήμα, είχε πάντα θαρρετή άποψη και αγωνία για την τύχη του, αλλά και ενδιαφέρον για τους ανθρώπους που συνυπήρχαν μέσα σ’ αυτό. Πρώτος κάθε πρωί και μέχρι αργά το απόγευμα στην κατάληψη. Πίστεψε πραγματικά στη σημασία της προσπάθειας για κοινοκτημοσύνη και ελευθερία του χώρου για τη γειτονιά και όσους/ες επιθυμούσαν να το χρησιμοποιούν, κόντρα στα συμφέροντα δήμου-εργολάβων και λοιπών. Αυστηρός με την ασυνέπεια στη λειτουργία του και καυστικός αλλά χαρούμενος πάντα για κάθε πολιτική δραστηριότητα μέσα σε αυτόν. Πίστευε στους νέους παρά την απέχθεια του για τη γενικότερη βαβούρα και την απάθεια του πολιτισμού της καφετέριας και της κατανάλωσης που παρατηρούσε. Δίπλα μας πάντα στις εργασίες, στις εκδηλώσεις και στα γλέντια, στις κινηματικές προετοιμασίες αλλά και στις αγωνίες για το μέλλον.

Αποκαμωμένος απ’ τους σκληρούς αγώνες, καχύποπτος και κριτικός σε κάθε προσπάθεια πολιτικής χειραγώγησης και ρόλους αρχηγών είχε πολιτικό αισθητήριο και πείρα που σε μόρφωναν πρωτίστως με ήθος. Παρόλα αυτά άνθρωπος σεμνός και μετρημένος σπάνια δεχόταν πρόθυμα να αφηγηθεί το αγωνιστικό του παρελθόν, όσο κι αν οι νεότεροι/ες το επιθυμούσαν και του το ζητούσαν επιτακτικά. Ο μπάρμπα-Γιάννης πολέμησε για τα ιδανικά της ελευθερίας στα χρόνια της Αντίστασης, έζησε την εξορία σε Μακρόνησο και Γιούρα και ακολούθησε τον Άρη μέχρι τέλους, φίλος και συναγωνιστής του, πέρα από κομματικά μαντριά. Πάντα εχθρικός σε καπηλευτές και παραχαράκτες της Ιστορίας, η οποία ήταν κομμάτι της ζωής και της ψυχής του, παρέμενε ταυτόχρονα συνειδητά αυτοκριτικός για τα περασμένα. Ένας απλός άνθρωπος με ειλικρινή λόγο και αξιοπρέπεια. Για μάς πάντα θα είναι ο δικός μας μπάρμπα-Γιάννης, ο γείτονας, ο φίλος, ο παππούς, ο σύντροφος καταληψίας, που θα έχει το σεβασμό μας, θα μας εμπνέει να συνεχίζουμε τη διαδρομή μας και θα ζει στους αγώνες μας για να ζήσουμε ελεύθεροι.

Καλό ταξίδι Μπάρμπα-Γιάννη, αντίο Σύντροφε...

Σ’ ευχαριστούμε για όλα. Ραντεβού στα Γουναράδικα...

σύντροφοι και συντρόφισσες από την

Κατάληψη κτήματος Πραποπούλου

Προβολή slide show και συζήτηση - Θρησκευτική Φιλανθρωπία στην Αφρική - Τετάρτη 27/7 ωρα 20.32

2011-07-20T21:38:00.002+02:00

δείτε περισσότερα εδώ : http://mapetstencils.wordpress.com/2011/07/20/38th-post/

παρουσίαση / προβολή

2011-07-07T20:36:00.003+02:00

Παρουσίαση του φανζίν "κεραμιδόγατες - στο φαντασιακό της τέχνης" και προβολή της μετεστραμμένης ταινίας "Το μεγάλο μυστικό του Κόμματος"!

Κυριακή 10 Ιουλίου, 20:31

Να μετατρέψουμε τη διάχυτη αγανάκτηση σε εξεγερμένες συνειδήσεις…

2011-06-23T09:25:00.007+02:00

Να μετατρέψουμε τη διάχυτη αγανάκτηση
σε εξεγερμένες συνειδήσεις…

Η αγανάκτηση και η οργή επικρατεί παντού γύρω μας. Από τον εργαζόμενο που λίγες ώρες πριν του ανακοίνωσαν ότι απολύεται, την άνεργη που βλέπει το επίδομά της να συρρικνώνεται και τον συνταξιούχο που κάνει οικονομίες, μέχρι την εργαζόμενη που δουλεύει ελαστικό ωράριο για ψίχουλα, τον ανασφάλιστο μαθητευόμενο που κάνει χαμαλοδουλειές και την μαθήτρια που βλέπει τους ρυθμούς της ζωής της να εντατικοποιούνται συνεχώς. Η κρίση βαθαίνει και η απαξίωση του πολιτικού συστήματος, των θεσμών και των αξιών του αυξάνεται. Η ψήφιση του μεσοπρόθεσμου έχει να αντιμετωπίσει κατειλημμένες πλατείες, κόσμο που πλημμυρίζει τους δρόμους, διαδηλώνει και προσπαθεί να οργανώσει την κίνησή του. Έννοιες όπως αντίσταση, αυτοοργάνωση, κίνημα απασχολούν πολλούς,-ες που τοποθετούνται στις κατά τόπους λα,κές συνελεύσεις. Σε συνελεύσεις που επιχειρούν στο τώρα ένα διαφορετικό τρόπο οργάνωσης της καθημερινότητας όσων συμμετέχουν. Τα καθημερινά ραντεβού στο δρόμο, η κατάληψη ως μέσο πίεσης, οι από τα κάτω διαδικασίες, η προσπάθεια για αμεσοδημοκρατικές συνελεύσεις συνθέτουν το συλλογικό βίωμα χιλιάδων ανθρώπων που επιλέγουν να συναντηθούν με έναν αγωνιστικό τρόπο. Συνθέτουν μια επιθετική πραγματικότητα που θέτει σε κίνδυνο το έργο της πολιτικής διαχείρισης του τόπου υπό την απειλή χρεοκοπίας. Η πολιτική ελίτ, σε μια προσπάθεια απορρόφησης των κραδασμών και επιβολής της συναίνεσης για το νέο πακέτο μέτρων και την ένταση της υποτίμησης της ζωής μας, επιστρατεύει πολιτικά τεχνάσματα. Γιατί σε τι άλλο αποσκοπούν, αν όχι στην εκτόνωση, πολιτικάντικοι ελιγμοί που προτείνονται από όλο το πολιτικό φάσμα (από «καρατζαφέρηδες» μέχρι την καθεστωτική αριστερά), όπως εκλογές, δημοψήφισμα, ψήφος εμπιστοσύνης, ανασχηματισμός. Όσο και αν το μπλοκ της κυριαρχίας καλεί στην επιστροφή της ομαλότητας, η πραγματικότητα το διαψεύδει, επιβεβαιώνοντας ότι η κοινωνική ειρήνη έχει διασαλευθεί. Και αυτό γιατί η εμπειρία του δρόμου ξυπνάει συνειδήσεις.

Στοίχημα των καιρών είναι το κατά πόσο η αγανάκτηση του καθενός θα μπορέσει να μετουσιωθεί από γκρίνια για τις «δυσκολίες» της ζωής σε διάθεση για αγώνα. Το κατά πόσο ένα ετερόκλητο πλήθος θα μπορέσει να αποκτήσει χαρακτηριστικά επιθετικά και ανταγωνιστικά προς αυτά του καπιταλισμού. Το κατά πόσο θα καταφέρει μέσω της κίνησής του να πάρει ανταγωνιστική μορφή και περιεχόμενο. Να γίνει, δηλαδή, ανταγωνιστικό κίνημα. Να αντιπαλεύει την αφομοίωση και την συντήρηση από όποια πλευρά και αν προέρχεται. Να αντιστέκεται στις εξουσιαστικές δυνάμεις και τους μηχανισμούς συκοφάντησης και απόσυμπίεσης του κλίματος και να τραβάει διαχωριστικές γραμμές
με εχθρικές αντιλήψεις ρατσιστικού, φασιστικού, πατριωτικού και σεξιστικού περιεχομένου, που αναμασάν την καραμέλα της εθνικής σωτηρίας, κάνοντας πλάτη στην (εργασιακή και όχι μόνο) εκμετάλλευση και καταπίεση ντόπιων και μεταναστών. Να συγκρούεται με πρακτικές στοχοποίησης των μεταναστών ως υπεύθυνων της όξυνσης της εξαθλίωσης. Γιατί αρνούμαστε να ξεχάσουμε ότι «αγανακτισμένοι» θέλουν να λέγονται και επιτροπές κατοίκων τύπου Αγ. Παντελεήμονα, καθώς και όλος ο φασιστικός συρφετός που πρωταγωνιστεί στα ρατσιστικά πογκρόμ στο κέντρο της Αθήνας.

Έχουμε ανοιχτούς λογαριασμούς…

Με όλους τους επίδοξους διαχειριστές της ζωής μας. Στην έκρυθμη κατάσταση έχουμε να αντιμετωπίσουμε ξανά τις φωνές εκείνες που παλιότερα έταζαν λαγούς με πετραχήλια, αλλά τώρα μπροστά στην «ανημποριά της χρεοκοπημένης ελλαδίτσας», στέρεψαν από υποσχέσεις και μιλούν για εθνική συναίνεση. Τις φωνές που μιλούν για ένα «εξευγενισμένο» πρόσωπο του καπιταλισμού, που έφαγαν πολύ από την πίτα αλλά δεν χόρτασαν. Τις φωνές που επιδιώκουν να εκμεταλλευτούν την συγκυρία για να αυξήσουν μελλοντικά τις ψήφους τους. Τις φωνές που ως λύση για τη «σωτηρία» της χώρας προτείνουν ρατσισμό, εθνικισμό και επεκτατική πολιτική. Έχουμε, δηλαδή, ανοιχτούς λογαριασμούς με όλους όσους συντηρούν το καθεστώς της μικροπολιτικής και της ψηφοθηρίας. Όμως, ξέρουμε ότι βασική αιτία της εντεινόμενης εξαθλίωσης και εκμετάλλευσης είναι η βαθιά εμπορευματοποίηση της ζωής μας. Αυτή η τακτική αφαίμαξης που αποτελεί δομικό χαρακτηριστικό του καπιταλιστικού συστήματος. Του καπιταλισμού που για να ξεπεράσει την κρίση θα συνεχίσει να λεηλατεί, να τρομοκρατεί και να αποξενώνει. Μήπως, λοιπόν, με το να στοχεύουμε αποκλειστικά να ρίξουμε την εκάστοτε κυβέρνηση ή να εμποδίσουμε την εφαρμογή του μνημονίου, βλέπουμε το δέντρο αλλά χάνουμε το δάσος; Η κίνησή μας αποκτά χαρακτήρα μη αφομοιώσιμο απ’ τη στιγμή που πλάι στα αιτήματα που θέτουν όσοι,-ες αγωνίζονται, αποτυπώνονται προτάγματα μαχητικά και συνολικά. Ας μην φοβηθούμε να διεκδικήσουμε πέρα απ’ τη χαμένη μας αξιοπρέπεια, όλα όσα μας ανήκουν, τα πάντα.

Η σύγκρουση ανοίγει περάσματα…

Απέναντι στο μονοπώλιο της βίας που κατέχει η εξουσία, εμείς οργανώνουμε την κοινωνική και ταξική αντιβία. Βιώνουμε τη βία καθημερινά, στη δουλειά κάτω από την συνεχή επίβλεψη του αφεντικού και την απειλή της απόλυσης, στο σχολείο με τον ήχο του κουδουνιού και την εξέταση στον πίνακα, στο δρόμο και τις πορείες με τα κυνηγητά των ένστολων φρουρών, την ωμή καταστολή και τα χημικά. Η εξάπλωση του φόβου και πρακτικών τρομοκράτησης βρίσκονται πάνω από το κεφάλι μας για να μας θυμίζουν ότι πρέπει να ζούμε σκυμμένοι. Στη μάχη για αξιοπρέπεια και στον αγώνα για ελευθερία δεν μας χαρίζει τίποτα η κυριαρχία. Απ’ τους χιλιάδες νεκρούς στις πρόσφατες εξεγέρσεις των αραβικών χωρών, μέχρι τους δεκάδες τραυματίες και τον βαριά τραυματισμένο αγωνιστή της απεργίας της 11ης Μάη, μας κάνουν ξεκάθαρο ότι η αντίσταση στην καπιταλιστική πραγματικότητα δε διαχωρίζει τους αγωνιστές-ριες σε «ειρηνικούς και βίαιους». Το δίπολο που μπαίνει είναι από τη μια όσοι-ες μπλοκάρουν την «ομαλή» ροή των πραγμάτων με καταλήψεις στις πλατείες, οδοφράγματα απέναντι στις εφόδους της αστυνομίας, συνελεύσεις σε γειτονιές και χώρους εργασίας, ξηλωμένα πεζοδρόμια, μέσα αυτοπροστασίας (μάσκες, σημαίες) για την ενίσχυση των περιφρουρήσεων, αυτοοργανωμένα ιατρεία και ομάδες βοήθειας και από την άλλη αυτοί που έχουν συμφέρον απ’ την επιστροφή της κανονικότητας. Οι συνελεύσεις, οι διαδικασίες μας, η παρουσία μας στο δρόμο και οι συγκρούσεις για την υπεράσπισή τους δεν είναι ούτε νόμιμες, ούτε παράνομες, είναι δίκαιες. Δημιουργούμε κοινότητες αγώνα στις οποίες θέλουμε να οικοδομήσουμε συλλογικές σχέσεις. Σχέσεις που δεν διαμεσολαβούνται από τους κανόνες της αγοράς και δεν είναι ανταλλάξιμες στον κόσμο του εμπορεύματος. Έχουμε να βιώσουμε την συλλογική εμπειρία μέσα από την ενεργή συμμετοχή στις συνελεύσεις και τις δράσεις που οργανώνουμε, αντιπαλεύοντας τις λογικές ανάθεσης που μας χωρίζουν σε ειδικούς της πολιτικής και ακροατήρια. Έχουμε να ζυμωθούμε πολιτικά και να συναποφασίσουμε για τις διαδηλώσεις, για τις δομές αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας, για την διαχείριση των αναγκών και των επιθυμιών μας, από εμάς για εμάς.

Έχουμε ν’ αναμετρηθούμε με το σήμερα
Για να χτίσουμε ένα διιαφορετικό αύριο

Κατάληψη Κτήματος Πραποπούλου
protovouliaxalandriou.blogspot.com

21/6/2011

Συναυλία Συμπαράστασης στον κρατούμενο αγωνιστή Δημήτρη Χατζηβασιλειάδη

2011-06-23T09:06:00.000+02:00

Στο χώρο του κτήματος θα φιλοξενηθεί

Συναυλία συμπαράστασης στον αγωνιστή Δημήτρη Χατζηβασιλειάδη
που βρίσκεται προφυλακισμένος στις φυλακές Κορυδαλλού.

την Παρασκευή 24 Ιούνη,

ΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ
ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Λευτεριά σε όλους/ες τους/τις πολιτικούς κρατούμενους

Λευτεριά στον Δημήτρη Χατζηβασιλειάδη

Ιούνης στην Κατάληψη Κτήματος Πραποπούλου

2011-06-07T23:26:00.002+02:00

Ιούνης στην Κατάληψη Κτήματος Πραποπούλου

Απέναντι στον κοινωνικό κανιβαλισμό

προτάσσουμε την αλληλομόρφωση, τη συλλογικότητα και την αλληλεγγύη.
Η πραγματική μάθηση συμβαίνει μέσα από το παιχνίδι, τη συνεργασία, την πολιτική
ζύμωση, την κοινωνική συνύπαρξη.

Τετάρτες

στις 19:00 - Κύκλοι αλληλομόρφωσης και συζήτησης

8/6 Κύκλος αλληλομόρφωσης στην Κοινωνική Ψυχολογία III: κοινωνικές (ανα)παραστάσεις

22/6 Ανοιχτή συζήτηση για την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση στο σχολείο και το πανεπιστήμιο

29/6 Βιβλιοπαρουσίαση: «Η κοινωνία της αυτοδιεύθυνσης και οι εχθροί της» του Heleno Sana

Ακολουθούν μουσικά αφιερώματα

Κυριακές

στις 18:00 - Συλλογική κουζίνα

Ενάντια στις αλυσίδες των φαστ φουντ
και την μοναξιά του πιτόγυρου, φέρνουμε υλικά,
προετοιμάζουμε μαζί το φαγητό που μοιραζόμαστε,
στρώνουμε το τραπέζι και τρώμε παρέα

στις 21:00 - Προβολές

«Ο αιώνας του εαυτού» ντοκιμαντέρ για τη σχέση
ψυχολογίας, μάρκετινγκ, καταναλωτισμού και πολιτικής

12/6 (1ο μέρος): Η χρήση της ψυχανάλυσης στη γέννηση του μάρκετινγκ - δημοσίων σχέσεων

19/6 (2ο μέρος): Ρήξη Φρουντ - Ράιχ και επιπτώσεις στην διαφήμιση και την κυρίαρχη κουλτούρα

26/6 (3ο μέρος): Κινήματα αμφισβήτησης - καταναλωτική ύφεση - ψυχολογία και ανάδυση
του σύγχρονου μάρκετινγκ

3/7 (4ο μέρος): Εφαρμογές μάρκετινγκ στην πολιτική - οι επιπτώσεις των Blair και Clinton

Κατάληψη κτήματος Πραποπούλου

Λευτεριά στον αγωνιστή ΑΡΗ ΣΕΙΡΗΝΙΔΗ

2011-06-07T20:00:00.000+02:00

πανό αλληλεγγύης και αντιπληροφόρησης
στο κέντρο του Χαλανδρίου
για την υπόθεση του φυλακισμένου αγωνιστή Άρη Σειρηνίδη

Ο αναρχικός Άρης Σειρηνίδης βρίσκεται προφυλακισμένος από τις 3 Μάη 2010, μετά από μια σειρά αστυνομικών και δικονομικών σκευωριών, και ενώ η δίκη ολοκληρώθηκε ουσιαστικά στις 15 Απρίλη, οι ανθρωποφύλακες αποφάσισαν την ακύρωση της διαδικασίας και την επανάληψη της δίκης από την αρχή στις 8 Ιουνίου !

'' Είναι γνωστό ότι η δίωξη του Άρη Σειρηνίδη αποτελεί την πρώτη, πιλοτική απόπειρα από πλευράς του ελληνικού κράτους να επικυρώσει νομικά και να νομιμοποιήσει κοινωνικά τη χρήση του DNA ως αποκλειστικού τεκμηρίου για τη συγκρότηση κατηγορητηρίων εναντίον των πολιτικών του αντιπάλων. Και για να το επιτύχει αυτό, δεν υπολογίζει ούτε τα περιβόητα «δημοκρατικά» προσχήματα ούτε καν την ίδια τη νομιμότητα που επικαλείται. Επιβάλλει, κυριολεκτικά, καθεστώς «εκτάκτου ανάγκης».
Η δίκη του Άρη Σειρηνίδη στις 8 Ιουνίου είναι μια μάχη που το κίνημα καλείται να δώσει απέναντι στο νέο ολοκληρωτισμό. Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας.
ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΑΘΛΙΑ ΣΚΕΥΩΡΙΑ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΡΗ ΣΕΙΡΗΝΙΔΗ

Συγκέντρωση αλληλεγγύης
την Τετάρτη 8 Ιουνίου, στις 9 π.μ.
στο Πρωτοδικείο Αθηνών, Δέγλερη 4 (όπισθεν Εφετείου Λουκάρεως)

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Άρη Σειρηνίδη
http://lefteria-ston-ari.espivblogs.net/ ''

(απόσπασμα από ανακοίνωση-κάλεσμα)

Λαική Συνέλευση Χαλανδρίου - Πέμπτη 9/6 ώρα 8μμ στην κεντρική πλατεία

2011-06-07T18:22:00.000+02:00

πανό κάλεσμα για

Λαική Συνέλευση Χαλανδρίου
Πέμπτη 9 Ιούνη 8μμ
στην κεντρική πλατεία χαλανδρίου

Βιβλιοπαρουσίαση, Τετάρτη 25 Μαΐου

2011-05-20T21:07:00.003+02:00

Συλλογική κουζίνα, κάθε Κυριακή στις 6 μμ

2011-05-20T21:03:00.004+02:00

Συλλογική κουζίνα
στην Κατάληψη κτήματος Πραποπούλου

Κάθε Κυριακή στις 6 μμ

απέναντι στον κοινωνικό κανιβάλισμό
που η κυριαρχία θέλει να επιβάλλει
χτίζουμε δεσμούς αλληλεγγύης στην καθημερινότητα

3η Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Κάτω Χαλανδρίου - Δευτέρα 16/5

2011-05-16T02:22:00.004+02:00

3η Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Κάτω Χαλανδρίου
Δευτέρα 16/5 στις 7μμ
στο κέντρο νεότητας χαλανδρίου
(δαναιδών & αντιγόνης, πίσω απ'το νομισματοκοπείο )

Ο αγώνας για ελευθερία θα παραμείνει ζωντανός

2011-05-16T02:11:00.003+02:00

Η δημοκρατία σας στην εντατική ...
Οι συλλήψεις και οι τραυματισμοί διαδηλωτών δε μας τρομοκρατούν.
Καμία ανοχή στην κρατική και τη φασιστική/παρακρατική τρομοκρατία.

Στέλνουμε την αμέριστη συμπαράσταση μας στον συναγωνιστή Γιάννη
στον αγώνα που δίνει για τη ζωή του,
μετά τη δολοφονική επίθεση των δυνάμεων καταστολής
στα αυτοοργανωμένα μπλόκ της απεργιακής διαδήλωσης της 11 Μάη.

Aναβολή του κύκλου Αυτομόρφωσης της Τετάρτης 11/5

2011-05-16T02:07:00.003+02:00

Λόγω των γεγονότων που διαδραματίστηκαν την ημέρα της γενικής απεργίας 11 μάη, και δεδομένου ότι το πρόγραμμα και το αφισάκι για τις Τετάρτες Αυτομόρφωσης στο αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο της κατάληψης, είχε βγεί πριν την ανακοίνωση της απεργίας (http://protovouliaxalandriou.blogspot.com/2011/04/blog-post.html), έτσι αναβλήθηκε το δημοσιευμένο μάθημα αυτομόρφωσης για εκείνη τη μέρα.
Απολογούμαστε σε όσες/ους δεν μπόρεσαν να ενημερωθούν.

1η και 11η ΜΑΗ - Από τις γενικές απεργίες, στις κοινωνικές και ταξικές εξεγέρσεις

2011-04-29T23:29:00.006+02:00

1 και 11 Μάη
ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ
ΔΕ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ, ΔΕΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΟΥΜΕ

ενάντια στην επίθεση κράτους, ΔΝΤ και καπιταλιστών στην κοινωνία
Αντίσταση και Αλληλεγγύη σε κάθε χώρο εργασίας
Σπάμε την τρομοκρατία των αφεντικών
συλλογικά και αυτοοργανωμένα
Να μετατρέψουμε τις γενικές απεργίες σε κοινωνικές και ταξικές εξεγέρσεις

Κατάληψη κτήματος Πραποπούλου

(από παρέμβαση με πανό στο χαλάνδρι)

Συλλογική κουζίνα, κάθε κυριακή στις 16:00

2011-04-17T12:43:00.001+02:00

Αλλαγή μέρας συνέλευσης

2011-04-14T13:41:00.004+02:00

Η συνέλευση της Τρίτης (19/4) θα γίνει το Σάββατο (16/4) στις 17:00 λόγω της συμμετοχής των μελών σε άλλη κινηματική διαδικασία (https://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=29325).

Επίσης τη Κυριακή, την ώρα της συλλογικής κουζίνας θα διατίθενται ντομάτες, ντοματίνια, και κολοκύθια (για φύτεμα).

Τετάρτες αυτομόρφωσης, συζήτησης και μουσικής

2011-04-13T00:45:00.000+02:00

Cine Πραποπούλου, Απρίλης 2011

2011-03-31T14:28:00.001+02:00

Σειρά μαθημάτων STENCIL !

2011-03-19T15:20:00.000+02:00

Live οικονομικής ενίσχυσης

2011-03-16T01:00:00.002+02:00

Tελικά ποιοι είναι οι τζαμπατζήδες ? - Ανοιχτή εκδήλωση συζήτηση - Κυριακή 13/3 στις 6μμ στο Παλιό δημαρχείο Χαλανδρίου - ΚΕΠ πλατείας

2011-03-09T00:18:00.003+02:00

Ανοιχτή εκδήλωση- συζήτηση :
"Το κίνημα άρνησης πληρωμής στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς (ΜΜΜ). Οι προοπτικές, η συλλογικοποίηση και οργάνωση των αντιστάσεων στις γειτονιές μας".

Κυριακή 13 Μαρτίου 2011 , ώρα 18.00,
στο χώρο του ΚΕΠ Χαλανδρίου - Παλιό Δημαρχείο
(οδός Γυφτοπούλου, στην κεντρική πλατεία Χαλανδρίου)

πρωτοβουλία για ελεύθερες μετακινήσεις
από την Κατάληψη κτήματος Πραποπούλου

Cine Πραποπούλου, Μάρτιος 2011

2011-03-05T15:20:00.000+02:00

Γλέντι Καθαρά Δευτέρα

2011-03-03T22:40:00.002+02:00

Προβολή ταινίας: Γάζα ερχόμαστε

2011-02-25T16:44:00.003+02:00

Παρέμβαση για ελευθερες μετακινήσεις στο σταθμό δουκίσσης πλακεντίας - πέμπτη 17/2

2011-02-18T23:50:00.004+02:00

Παρέμβαση άρνησης πληρωμής στα ΜΜΜ πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 17/2 το απόγευμα στον σταθμό Δουκίσσης Πλακεντίας, με τη συμμετοχή 40-45 συναγωνιστών-τριών και κατοίκων της ευρύτερης περιοχής, από την ανοιχτή συνέλευση κατοίκων Αγίας Παρασκευής, την κατάληψη Πραποπούλου, την κατάληψη Κουβέλου κ.α. , που συναντήθηκαν σ'αυτήν τη δράση προτάσσοντας τις ελεύθερες μετακινήσεις. Η παρέμβαση κράτησε τρία τέταρτα, καλύφθηκαν τα μηχανήματα του Μετρό με σακούλες και αυτοκόλλητα, ανοίχτηκε πανώ αντιπληροφόρησης και μοιράστηκαν πάνω από 2000 κειμενα। Από τον σταθμό της Δουκίσσης Πλακεντίας διερχεται πλήθος κόσμου (μετρό, πραστιακός, αφετηρία λεωφορείων), ο οποίος ήταν γενικά δεκτικός. Άλλοι υποδέχονταν την παρέμβαση με χαμόγελο, άλλοι με περιέργεια, άλλοι πάλι βιαστικοί -ή απλά αδιάφοροι- να προλάβουν την καθημερινότητά τους, ενώ υπήρξαν και 2-3 εντάσεις με κάποιους που, σκίζοντας σακούλες και αυτοκόλλητα προκειμένου να χτυπήσουν εισητήριο, νόμιζαν πως έκαναν το κομμάτι τους...

Πληροφορίες για την παρέμβαση δείτε και εδώ:
http://anoixtisyneleysiagparaskevis.blogspot.com/2011/02/blog-post_18

Πέμπτη 17/2 στις 9μμ - PUNK Βραδία Ποίησης

2011-02-16T19:13:00.005+02:00

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΔΡΟΜΟΥ ΣΕ ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΟ ΦΟΝΤΟ

Πέμπτη 17 Φεβρουαρίου 2011, 21:00

στην Κατάληψη κτήματος Πραποπούλου

	από τους
	ΤΑΞΙΔΙΩΤΕΣ ΤΟΥ ΧΩΡΟΧΡΟΝΟΥ

PUNK ΒΡΑΔΙΑ ΠΟΙΗΣΗΣ!!!!!!!!!!!!!

ΤΑΞΙΔΙΩΤΗ ΔΡΟΜΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ,
ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΟΝ ΒΡΙΣΚΕΙΣ ΠΡΟΧΩΡΩΝΤΑΣ...

Cinema Πραποπούλου Φεβρουάριος 2011

2011-02-04T23:54:00.003+02:00

Το κίνημα άρνησης πληρωμών στα ΜΜΜ δεν τρομοκρατείται – δεν ποινικοποιείται

2011-01-30T23:26:00.007+02:00

Όπως και τις τελευταίες εβδομάδες έτσι και την προηγούμενη (Τρίτη 25/1 και Πέμπτη 27/1) πραγματοποιήθηκαν παρεμβάσεις στο Χαλάνδρι σε λεωφορεία και μετρό για τις ελεύθερες μετακινήσεις. Σε μία απ'αυτές οι συντρόφισσες και οι σύντροφοι αντιμετώπισαν αστυνομική κατασταλτική επιχείρηση στο κέντρο του χαλανδρίου. Ακολουθεί ανακοίνωση όπως προέκυψε από συνέλευση που έγινε στην αίθουσα δημοτικού συμβουλίου (ΚΕΠ) μετά το περιστατικό.

Το κίνημα άρνησης πληρωμών στα ΜΜΜ

δεν τρομοκρατείται – δεν ποινικοποιείται

Την Τρίτη 25/1 και ενώ 20 άτομα πραγματοποιούσαμε παρέμβαση στα λεωφορεία και τα τρόλεϊ στο κέντρο Χαλανδρίου, δεχτήκαμε «επίσκεψη» από 15 περίπου ένστολους της ομάδας ΔΙΑΣ καθώς και από ένα περιπολικό. Η παρέμβασή μας περιλάμβανε μοίρασμα κειμένων και κόλλημα αυτοκόλλητων που αναδείκνυαν το ζήτημα των ελεύθερων μετακινήσεων, της άρνησης πληρωμής του ήδη ακριβού εισιτηρίου και της αντίστασης στην επιχειρούμενη “εξυγίανση” των δημόσιων συγκοινωνιών. Παράλληλα, σαμποτάραμε τα ακυρωτικά μηχανήματα σαν μια έμπρακτη κίνηση αντίστασης στην εισπρακτική λογική του κράτους, την εμπορευματοποίηση και λεηλασία των μεταφορών. Οι ένστολοι νταήδες, με τη γνωστή τραμπούκικη συμπεριφορά που επιδεικνύουν σε κάθε γειτονιά, ακινητοποίησαν το λεωφορείο και εισέβαλαν μέσα φωνάζοντας ότι το λεωφορείο δεν θα έφευγε αν δεν αποβιβαζόμασταν. Εμείς από την πλευρά μας, ενάντια στην προσπάθεια της προκλητικής παρεμπόδισης και καταστολής της πολιτικής μας δράσης σπάσαμε το κλίμα τρομοκράτησης. Η απάντησή μας στην απαίτηση των μπάτσων για επίδειξη των στοιχείων μας, επικαλούμενοι φθορές, ήταν ότι δεν θα ανεχτούμε κανένα έλεγχο. Αποχωρήσαμε όλοι μαζί, συγκροτημένα και φωνάζοντας συνθήματα, με κατεύθυνση το ΚΕΠ Χαλανδρίου, όπου και καλέσαμε έκτακτη συνέλευση ως απάντηση στο περιστατικό. Λίγη ώρα αργότερα μαζί με περίπου 20 αλληλέγγυους που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα αποφασίσαμε να υπερασπιστούμε την παρουσία μας στη γειτονιά και το χαρακτήρα της παρέμβασής μας συνεχίζοντας την κινητοποίησή μας.

Η προσπάθεια παρεμπόδισης της συγκεκριμένης δυναμικής κινητοποίησης με την επέμβαση κατασταλτικών δυνάμεων δεν είναι ούτε τυχαία ούτε αποκομμένη απ’ τις διεργασίες που προβάλλονται σε κινηματικό επίπεδο. Τον τελευταίο μήνα, παράλληλα, με τις απεργίες και τον αγώνα των εργαζομένων στα ΜΜΜ, έχει επιλεχτεί από πληθώρα αγωνιστών, που δραστηριοποιούνται σε γειτονιές, να απαντηθεί με δυναμικό τρόπο η προωθούμενη αναδιάρθρωση των ΜΜΜ, σ’ ένα πλαίσιο έμπρακτης διεκδίκησης της ελεύθερης πρόσβασης σε καθημερινά αναγκαία αγαθά, όπως οι μετακινήσεις. Στο πλαίσιο αυτό οργανώνουμε τον αγώνα άρνησης πληρωμών στα ΜΜΜ, έχοντας πραγματοποιήσει το τελευταίο διάστημα στο Χαλάνδρι, σε εβδομαδιαία βάση κινήσεις αντιπληροφόρησης, κινήσεις σαμποτάζ και αποκλεισμού της λειτουργίας των μηχανημάτων επικύρωσης των εισιτηρίων.

Απέναντι στην οικειοποίηση αυτής της πρακτικής, μέσω της αποδοχής, υποστήριξης, μαζικής συμμετοχής και έμπρακτης ανυπακοής στα μέτρα που επιβάλουν, είναι σαφές ότι το κράτος θα προσπαθήσει να κάμψει την αγωνιστικότητα του κινήματος που αναπτύσσεται και να τρομοκρατήσει με όλα τα μέσα καταστολής, που διαθέτει. Είτε αυτά στοχεύουν στην αλλαγή και ισχυροποίηση του νομικού οπλοστασίου, είτε στην αύξηση του αριθμού των ελεγκτών, είτε στην άμεση επέμβαση κατασταλτικών ομάδων προς συμμόρφωση όσων αντιστέκονται. Το κράτος έχοντας σαν πρόσφατο παράδειγμα αυτό του κινήματος άρνησης πληρωμών στα διόδια και του κοινωνικού ερείσματός του, φοβάται την επέκτασή του στα ΜΜΜ ενόψει και των αντιδράσεων που θα φέρει η αύξηση της τιμής του εισιτηρίου στο 40% από 1^η Φλεβάρη.

Φόβο των από πάνω αποτελεί η συλλογική, αλληλέγγυα και αυτοοργανωμένη δράση επιβατών, που βάζουν μπροστά το επίκαιρο όσο ποτέ άλλοτε πρόταγμα των ελεύθερων μετακινήσεων. Δεν πληρώνουμε γιατί αρνούμαστε εδώ και τώρα το χαράτσι και παλεύουμε για μια διαφορετική διαχείρηση ενός κοινωνικού αγαθού όπως η μετακίνηση. Σημαντικό ζητούμενο των χαλεπών καιρών είναι να συναντηθούν οι αντιστάσεις επιβατών και εργαζομένων στις δημόσιες μεταφορές και να βαδίσουν στο δρόμο του κοινού αγώνα.

Δεν πληρώνουμε εισιτήριο – πρόστιμα

Σαμποτάζ στα ακυρωτικά μηχανήματα

Δεν θα νικήσει ο τρόμος, θα νικήσει ο δρόμος

Ελεύθερες μετακινήσεις για μια ελεύθερη κοινωνία αλληλεγγύης

Πρωτοβουλία για ελεύθερες μετακινήσεις

από την κατάληψη κτήματος Πραποπούλου

Αλληλέγγυοι-ες

27/1/2011

Παρεμβάσεις για τις ελεύθερες μετακινήσεις στο Χαλάνδρι

2011-01-25T00:45:00.008+02:00

ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

2011-01-24T23:57:00.007+02:00

ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΜΙΑ
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας των καπιταλιστικών μητροπόλεων, τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς αποτελούν για χιλιάδες ανθρώπους τον μόνο ή τον προσφιλέστερο τρόπο μετακίνησης από και προς τους χώρους εργασίας, τους τόπους κατανάλωσης, τις ζώνες διασκέδασης. Στα ΜΜΜ πολλοί από εμάς αναγκάζονται να ξοδεύουν τον χρόνο τους περνώντας μία και δύο ώρες της ημέρας, σε μια διαδικασία συνεχούς μεταφοράς και αναμονής, την οποία οι ίδιοι τις περισσότερες φορές δεν έχουν καν επιλέξει.

Σε συνθήκες καπιταλιστικής οικονομίας, άλλωστε, η μετακίνηση δεν έχει να κάνει με ελεύθερη αναζήτηση και ευχαρίστηση αλλά με κενό χρόνο. Tο πριν και το μετά είναι σταθμοί μιας «προκαθορισμένης» διαδρομής, όπου οι προσωπικές (ιδιαίτερες) επιλογές του καθενός από εμάς φαίνονται να εξαντλούνται σ’ ένα πολύ περιορισμένο εύρος δυνατοτήτων. Πόσοι και πόσες από εμάς επιλέγουν πραγματικά το είδος της εργασίας τους (με την έννοια της κοινωνικής προσφοράς),τις συνθήκες σε αυτήν ή τον τρόπο μετακίνησης προς αυτήν;

Εδώ, ο χρόνος μετριέται σε χρήμα και αυτό είναι που εμφανίζεται ως «αδιαμφισβήτητη»
αναγκαιότητα. Εγκλωβισμένοι σ’ ένα φαύλο κύκλο, χάνουμε καθημερινά το νόημα της ύπαρξης, «μεταφερόμενοι» σε χώρους συμπίεσης και αποσυμπίεσης. Πόσοι από εμάς επιλέγουν πραγματικά τον τρόπο ψυχαγωγίας τους ή τις πραγματικές υλικές τους ανάγκες, τις συνθήκες, τους χώρους, τη μετακίνηση προς αυτούς;

ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΠΙΘΕΣΗ

Βιώνουμε ήδη την αύξηση της έντασης της επίθεσης κράτους και κεφαλαίου στους τομείς
της παραγωγής και της κατανάλωσης βασικών αγαθών και υπηρεσιών.
Στον τομέα της παραγωγής, αυτό εκδηλώνεται μέσα από την προωθούμενη «αναδιάρθρωσή» της, που ουσιαστικά έχει ως στόχο τη μείωση του κόστους εργασίας, με απώτερο σκοπό τη διάσωση των κερδών των αφεντικών. Λουκέτα, επισφάλεια, αύξηση της ανεργίας, εντατικοποίηση της εργασίας, ανασφάλιστη εργασία, περικοπή συντάξεων και μισθών... Στον τομέα της κατανάλωσης, βιώνουμε μια πρωτοφανή αύξηση του κόστους «βασικής διαβίωσης», που αφορά τιμές δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών, ειδών πρώτης ανάγκης, αυξήσεις έμμεσων φόρων, καθώς και μια συνολικότερη προσπάθεια, η παροχή κοινωφελών αγαθών και υπηρεσιών (υγεία, παιδεία, ενέργεια, μεταφορές κ.α.), να περάσει στον έλεγχο του ιδιωτικού κεφαλαίου. Έτσι, και στον τομέα των δημόσιων μεταφορών εμφανίζονται ως υπαίτιοι της χρεοκοπίας οι εργαζόμενοι, οι τιμές των εισιτηρίων, τα μέτρα ελέγχου και ασφάλειας αυξάνονται, διαλύοντας κάθε κοινωνικό χαρακτήρα των μεταφορών,ενώ η ιδιωτικοποίησή παρουσιάζεται ως η μόνη λύση στο πρόβλημα του ελλείμματος.
Εδώ αξίζει να αναφερθεί ότι η φιλολογία της κυβέρνησης και των παπαγάλων της, των ΜΜΕ, που στοχοποιεί τους εργαζομένους των ΜΜΜ ως «ρετιρέ», προνομιούχους, τεμπέληδες,
«δικαιολογεί» τις μεθοδεύσεις για μείωση του αριθμού τους, μέσω μετατάξεων, «εθελούσιων εξόδων» και μη ανανέωση συμβάσεων, ενώ παράλληλα στρώνει τον δρόμο για την μείωση των μισθών τους. Στην πραγματικότητα στα λεωφορεία υπάρχουν τεράστιες ελλείψεις προσωπικού και μισθοί του ύψους των 1300€. Οι μέσοι όροι, που ανακοινώνονται από τους «αρμόδιους» είναι πλασματικοί αφού συμπεριλαμβάνουν τους υψηλούς μισθούς των διευθυντών, παραδιευθυντών και λοιπών παρατρεχάμενων. Οι οδηγοί αναγκάζονται να δουλεύουν τα ρεπό τους, πράγμα που σημαίνει υπερωριακές πληρωμές. Λογικό είναι, λοιπόν, όταν κάποιος δουλεύει 28 και 30 μέρες το μήνα, ο μισθός
του να αυξάνεται λόγω υπερωριών και μετά να επιβάλλεται αύξηση της τιμής του εισιτηρίου για να πληρωθούν τα σπασμένα. Επίσης, μην ξεχνάμε ότι ενώ οι επιδοτήσεις για τις δημόσιες συγκοινωνίες ανέρχονται σε ποσοστό 70%, οι κυβερνήσεις
κατέβαλλαν στον ΟΑΣΑ μόλις το 1/3 της επιδότησης. Σαν αποτέλεσμα οι οργανισμοί εξαναγκάζονταν να δανειστούν οι ίδιοι. Το έλλειμμα, λοιπόν, ουσιαστικά
κατασκευάστηκε από το ίδιο το κράτος.

ΟΠΟΥ ΔΕΝ ΠΙΠΤΕΙ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ,
ΠΙΠΤΕΙ ΡΑΒΔΟΣ

Η αύξηση της οικονομικής δυστοκίας μεγάλης μερίδας του πληθυσμού, με την ταυτόχρονη αύξηση της τιμής του εισιτηρίου, έχει ήδη οδηγήσει είτε στη διαδεδομένη
πλέον ανταλλαγή εισιτηρίων ή και αναζήτηση επικυρωμένων εισιτηρίων με υπόλοιπο διάρκειας ισχύος, είτε στην αύξηση της «ελεύθερης-χωρίς αντίτιμο» επιβίβασης.
Το πρώτο φαινόμενο επιχειρήθηκε να αντιμετωπιστεί με την αποσαφήνιση και ισχυροποίηση του νομικού καθεστώτος περί «δόλιας αποδοχής υπηρεσιών».
Όπως ήταν αναμενόμενο, αυτό δεν πτόησε τους επιβάτες και το φαινόμενο αυτό ζει και βασιλεύει. Την πάταξη της «λαθρεπιβίβασης» ή αλλιώς «εισιτηριοδιαφυγής» καλούνται να αντιμετωπίσουν οι ελεγκτές - κεφαλοκυνηγοί. Ενισχυμένες, πλέον, ομάδες ελεγκτών επιδεικνύουν όλο και λιγότερη ανοχή στους παραβάτες. Δικαιολογίες του τύπου «είμαι
άνεργος, μαθητής, φοιτητής, ανέβηκα για δυο στάσεις, δεν έβρισκα περίπτερο να αγοράσω», συνήθως πέφτουν στο κενό. Οι ελεγκτές, πλέον, έχουν εντολές για συνεργασία με τους «κανονικούς» αστυνομικούς τους οποίους καλούν για να συνδράμουν στο έργο
τους. Αξίζει, επίσης, να αναφερθεί ότι στους χώρους του μετρό, οι έλεγχοι είναι πιο εύκολη υπόθεση λόγω της μόνιμης παρουσίας αστυνομικών, των ελάχιστων εναλλακτικών για διέξοδο, του αποστειρωμένου περιβάλλοντος, της μεγαλύτερης αποξένωσης μεταξύ των επιβατών, καθώς και λόγω του λειτουργικότερου της διαδικασίας έκδοσης και επικύρωσης εισιτηρίων.

ΖΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ

Οι αυταπάτες, άλλωστε, έχουν τελειώσει. Στο σβέρκο μας έχουμε ένα κράτος πρόνοιας που έχει αποτύχει περίτρανα, κάτω από τις απάνθρωπες - από τη φύση του – συνθήκες, που επιτάσσει το καπιταλιστικό σύστημα. Αυτό που ζούμε, είναι οι ύστατες προσπάθειες να διασωθούν τα προνόμια των λίγων και ισχυρών σε βάρος των πολλών. Οι διαχειριστές της εξουσίας (κόμματα, επαγγελματίες πολιτικοί, ξεπουλημένοι συνδικαλιστές, ΜΜΕ, μπάτσοι) προσπαθούν να μας κάνουν να συναινέσουμε στην ίδια μας την εξόντωση. Προσπαθούν με τη διάχυση του φόβου στην κοινωνία να μας κρατήσουν σιωπηλούς και υποταγμένους, απέναντι στη σταθερή και εντεινόμενη εκμετάλλευσή μας. Μεταφέρουν την
ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση σε όλους και όλες ανεξαιρέτως, με τη κατασκευή πλαστών συνειδήσεων του τύπου «όλοι φταίμε», «μαζί τα φάγαμε», «καλά να πάθουμε» κλπ, ώστε να μετριάσουν τις αντιδράσεις, που ξέρουν πολύ καλά ότι θα έχουν, παρά την
πρόσκαιρη αμηχανία, που θυμίζει νηνεμία πριν την καταιγίδα.

Παρ’ όλα αυτά, κάποιοι συνεχίζουν να κυκλοφορούν με ιδιωτικά ελικόπτερα και μισθωμένα πολυτελή αυτοκίνητα και κάποιοι άλλοι -οι πολλοί- με τις δημόσιες -προς το παρόν- συγκοινωνίες για να πάνε να δουλέψουν στις επιχειρήσεις των προηγούμενων. Οι αυξήσεις στα κοινωνικά αγαθά μπορεί να ισχύουν για όλους/ ες, όμως, υπάρχει μια σημαντική διαφορά. Δεν απολύονται όλοι, δεν μπορούν όλες να βρουν δουλειά,
δεν μειώνονται μισθοί, συντάξεις, δώρα, επιδόματα σε όλους, δεν έχουν όλοι τα ίδια λεφτά βρε αδερφέ!
Από το Γενάρη του 2011 μάλιστα, θα χρειαζόμαστε 1,5 * 2 = 3 ευρώ τη μέρα, δηλαδή 90 ευρώ το μήνα για μία μετακίνηση την ημέρα. Για τους περισσότερους αυτό σημαίνει το 1/6 ή 1/5 ή και 1/4 του μισθού, της σύνταξης, του επιδόματος ανεργίας. Ο στόχος είναι ξεκάθαρος. Να μεταφερθεί η αγανάκτηση, η οργή και ο ανταγωνισμός στους ‘από
κάτω’ ώστε να τη βγάλουν λάδι οι ‘από πάνω’. Να επικρατήσει (στην ουσία να ενισχυθεί) η ιδιώτευση, ο ατομικισμός, η «καβάτζα», ο κοινωνικός κανιβαλισμός
με λίγα λόγια. Αυτός δηλαδή που αποπροσανατολίζει και δημιουργεί λάθος εχθρούς μεταξύ των εκμεταλλευόμενων: ο συνάδελφος αντί του αφεντικού, ο συνεπιβάτης αντί του ελεγκτή, ο μετανάστης αντί του φασίστα, ο διπλανός μας αντί του εκμεταλλευτή μας,
γενικότερα. Κι εδώ είναι η δική μας πρόκληση. Η αναδιάρθρωση των ΜΜΜ είναι απλά μια πτυχή της συνολικότερης επίθεσης αλλά παράλληλα και άλλο ένα πεδίο της δικής μας αντεπίθεσης. Θα χρειαστεί ν’ αγωνιστούμε για τ’ αυτονόητα πλέον, ξεπερνώντας τους συμβολισμούς, διεκδικώντας την πρόσβαση σε καθημερινά αναγκαία αγαθά: υγεία, παιδεία, μετακινήσεις, ρεύμα, νερό, οξυγόνο. Τίθεται, λοιπόν, το εξής ερώτημα:

Θα ανεχτούμε το καθημερινό ξεζούμισμά μας, ή θα τους διαολοστείλουμε, μην πληρώνοντας «τα σπασμένα», αγωνιζόμενοι για την ελευθερία μας, την αξιοπρέπειά μας, την ίδια τη ζωή μας, που κλέβουν;

ΤΕΡΜΑ ΣΤΗΝ ΑΠΑΘΕΙΑ, ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΦΤΙΑΧΝΕΤΑΙ ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ

Πίσω από το παραπλανητικό επιχείρημα ότι «με τη ‘λαθρεπιβίβαση’ επιβαρύνεται το δημόσιο και ο φορολογούμενος πολίτης» και ότι «αποτελεί προσπάθεια παρεμπόδισης της ‘εξυγίανσης’ των ‘ζημιογόνων’ μεταφορών, η οποία μεγαλώνει το έλλειμμα», το μόνο που κρύβεται είναι η ηττοπάθεια, ο συμβιβασμός και ο εκβιασμός της συναίνεσης. Κάτι τέτοιο θα ίσχυε μόνο, αν θεωρούσαμε ότι ισχύει εξίσου, πως αυτός ο εμπορευματοποιημένος, ανελεύθερος κόσμος είναι η μόνη δυνατή πραγματικότητα. Δεν ακυρώνουμε εισιτήριο όχι μόνο γιατί αρνούμαστε να δεχτούμε την εισπρακτική λογική του κράτους, την εμπορευματοποίηση στις μεταφορές με την παράλογη αύξηση της τιμής του εισιτηρίου, τις απολύσεις εργαζομένων και τις μειώσεις δρομολογίων. Αλλά κυρίως, γιατί επιλέγουμε εδώ και τώρα να αρνηθούμε το χαράτσι, και με το βλέμμα στραμμένο
στο εγγύς μέλλον αυτοοργανωνόμαστε και παλεύουμε για ένα ριζικά διαφορετικό τρόπο
διαχείρισης της μετακίνησης και όλων των κοινωνικών αγαθών. Η «εξυγίανση» των μεταφορών θα γίνει όταν αυτές περάσουν στα χέρια της κοινωνίας και λειτουργήσουν σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες και δυνατότητές της.
Ο αγώνας ενάντια στη λεηλασία των δημόσιων μεταφορών δεν μπορεί να αφορά μόνο αυτούς,
που τις χρησιμοποιούν (επιβάτες) ή μόνο αυτούς, που τις προσφέρουν (εργαζόμενοι). Η σημασία του να συνδεθούν οι αντιστάσεις, παράλληλα σε επίπεδο παραγωγής και κατανάλωσης είναι καθοριστική για την έκβαση του κοινού αγώνα. Οι διεκδικήσεις αν δεν προσανατολιστούν στο κοινό συμφέρον των από κάτω είναι καταδικασμένες στη μερικότητα και εγκλωβίζονται σε στενές, οικονομικές και συντεχνιακές λογικές, που αναμφίβολα θα οδηγήσουν στην αποδυνάμωση του ίδιου του αγώνα.
Η αντίσταση μας περνάει από την ατομική υπέρβαση του καθενός/ μιάς, αλλά μόνο αν
συναντηθεί με τη συλλογική, αλληλέγγυα και κινηματική δράση θα αποτελέσει μια σημαντική ρωγμή στα εξοντωτικά σχέδια του κράτους και των καπιταλιστών, και θα επεκταθεί σε κάθε ‘μέτρο’ που μας επιφυλάσσουν. Το κίνημα άρνησης πληρωμών στα ΜΜΜ, αλλά και το ευρύτερο, δεν μπορεί παρά να χαρακτηρίζεται από τη συνειδητή δράση, την αλληλεγγύη και την αυτοοργάνωση των επιβατών και των εργαζομένων, έξω από γραφειοκρατικές δομές, σε διαδικασίες, που είναι οριζόντιες και ισότιμες.

ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ - ΕΠΙΒΑΤΩΝ
ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΓΙΑ
ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ/ΕΣ

----------------------
ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ
ΑΥΤΟΜΕΙΩΣΗΣ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ

Μία από τις ιστορικές εκφράσεις της αντίστασης των κυριαρχούμενων/
εκμεταλλευόμενων σε περιόδους κρίσης είναι και η περίπτωση του
κινήματος της αυτομείωσης, που έλαβε χώρα στην Ιταλία την περίοδο
1969-75.
Με τον όρο αυτομείωση εννοούνταν οι ενέργειες εκείνες με τις οποίες
οι καταναλωτές (σε επίπεδο κατανάλωσης) και οι εργαζόμενοι (σε
επίπεδο παραγωγής) αναλαμβάνουν οι ίδιοι να μειώσουν, σε ένα
συλλογικά αποφασισμένο επίπεδο, την τιμή των δημόσιων υπηρεσιών,
της στέγασης, του ηλεκτρικού ρεύματος, των εισιτηρίων στα ΜΜΜ ή στα
εργοστάσια το ρυθμό παραγωγικότητας.
Αυτό που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, είναι πως το κίνημα αυτό
αναπτύχθηκε σε ένα ιστορικό πλαίσιο κρίσης παρόμοιο σε αρκετά σημεία
με αυτό που ζούμε κι εμείς· με το «σχέδιο Carli» - που πήρε το όνομά
του από τον πρόεδρο της τράπεζας της Ιταλίας – επιχειρήθηκε αφενός
η αναδιάρθρωση της παραγωγής αφετέρου η μείωση των δημόσιων
δαπανών. Η κίνηση αυτή των αφεντικών και του κράτους, απαντήθηκε
με δυναμικούς αγώνες που έσπαγαν το διαχωρισμό παραγωγής-
κατανάλωσης, δημιουργώντας επιτροπές γειτονιάς που συνεργάζονταν
με σωματεία και συνδικάτα στους χώρους δουλειάς.
Χαρακτηριστικό ήταν το παράδειγμα των αγώνων στα Μέσα Μαζικής
Μεταφοράς· όταν αυξήθηκε η τιμή των εισιτηρίων, η
αντίδραση που ξεπήδησε με τη συμφωνία εργαζόμενων
στα ΜΜΜ με τους ‘χρήστες’ αυτών εκδίδοντας
εισιτήρια και κάρτες διαδρομών στις παλιές τιμές είχε
σαν αποτέλεσμα να αναγκάσουν την κυβέρνηση και τις
εταιρείες των μεταφορών να πάρουν πίσω την αύξηση,
μέχρι να επιτευχθεί συμφωνία με τα συνδικάτα και τις επιτροπές γειτονιάς.

-----------------------------------------------------------

Πρωτοβουλία για ελεύθερες μετακινήσεις
από την Κατάληψη Κτήματος Πραποπούλου

protovouliaxalandriou.blogspot.com

το κείμενο σε .pdf

Προβολές Ιανουάριος 2011 κάθε κυριακή

2011-01-03T17:19:00.003+02:00

Καθε κυριακη στις 8μμ προβολές στην κατάληψη κτήματος Πραποπούλου στο Χαλάνδρι.

Γι αυτό το μήνα:

9/1 Το πείραμα

16/1 Supersize me

23/1 Ο δρομος του γυρισμού

30/1 Pure tower

Πρωτοβουλία προβολών μέσα από την κατάληψη κτήματος πραποπούλου

Rock n roll Ρεβεγιόν στην κατάληψη κτήματος Πραποπούλου

2010-12-30T11:35:00.001+02:00

Παρασκεύη 31 Δεκεμβρίου rock n roll live με τους Good Times και rock n roll παρτυ μετά!
Από τις 11 και μετά!
Φέρτε και κανά ποτό μαζί!

Punk καφενείο

2010-11-30T14:32:00.000+02:00

Καμία αυταπάτη για την εκλογική απάτη

2010-11-04T14:15:00.002+02:00

Καμία αυταπάτη

για την εκλογική απάτη

Αν το Νοέμβρη δε γίνονταν εκλογές...

Η έναρξη της προεκλογικής περιόδου είναι γεγονός. Πολιτικοί, δημοσιογράφοι και λοιποί «πνευματικοί άνθρωποι του τόπου» κατακλύζουν την τηλεοπτική πασαρέλα, ενόψει της πιο «λαμπρής γιορτής της δημοκρατίας». Εκεί που πριν από λίγο καιρό οικονομολόγοι και αναλυτές διατυμπάνιζαν με τρόμο την έλευση της κρίσης και οι εκλεγμένοι ηγέτες εξήγγειλαν τα νέα μέτρα διεξόδου απ’ την οικονομική ύφεση και την είσοδο της χώρας στο ΔΝΤ, τώρα στο όνομα της περιόδου έκτακτης ανάγκης, κόβουν και ράβουν την εικόνα των πολιτικών τους μαγαζιών, που συμμετέχουν στην εκλογική φιέστα. Τι ειρωνεία! Την ίδια ώρα που χιλιάδες εργαζόμενοι απολύονται, την ίδια ώρα που απαγορεύονται ή ονομάζονται παράνομες οι απεργιακές κινητοποιήσεις και πολλαπλασιάζονται οι άνεργοι, το καπιταλιστικό καθεστώς δίνει στον θεσμό των εκλογών ένα πυροσβεστικό ρόλο, στην κατεύθυνση της ανάδειξής του, ως το αποκορύφωμα της πολιτικής δραστηριότητας, ως το κορυφαίο γεγονός της «δημοκρατίας».

Οι συγκεκριμένες εκλογές έρχονται να επικυρώσουν μία ακόμη αναδιάρθρωση στους κόλπους της λεγόμενης ‘τοπικής αυτοδιοίκησης’, μέσω της εφαρμογής του σχεδίου «Καλλικράτης». Με το νομοσχέδιο αυτό, μολονότι διαφημίζεται η μεγαλύτερη δυνατότητα συμμετοχής, στην ουσία μεγαλώνει η απόσταση των κατοίκων από τα κέντρα λήψης αποφάσεων. Η συνεχής προσπάθεια αναδιάρθρωσης των θεσμών της τοπικής αυτοδιοίκησης που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια αποσκοπεί στην ολοένα και μεγαλύτερη συγκεντροποίηση των εξουσιών – με τη συγχώνευση των κοινοτήτων σε δήμους (βλ. σχέδιο «Καποδίστριας») και των υπαρχόντων δήμων σε μεγαλύτερους δήμους αφενός, με την κατάργηση 57 νομαρχιών και την αντικατάστασή τους από 13 περιφέρειες αφετέρου – ενώ συνοδεύεται και από μια σημαντική μείωση της χρηματοδότησης στο επίπεδο αυτό. Οπότε οι εκάστοτε υποψήφιοι δήμαρχοι μπορούν να τάζουν λαγούς με πετραχήλια προφασιζόμενοι πως «δε γνωρίζαμε». Επιπλέον, η διεύρυνση των αρμοδιοτήτων των καινούριων δήμων και περιφερειών σε συνδυασμό με τη μείωση της χρηματοδότησης και το συνολικότερο πλαίσιο υποτίμησης της εργασίας μας οδηγεί στο συμπέρασμα πως η αναπαραγωγή των συνθηκών ζωής πλέον θα επιβαρύνει εμάς τους ίδιους, αφήνοντας μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας της εκμετάλλευσης σε επιχειρήσεις· χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της εγκατάλειψης των δημοτικών παιδικών σταθμών με αποτέλεσμα τη δημιουργία ιδιωτικών που έναντι αδρής αμοιβής αναλαμβάνουν τη φύλαξη των παιδιών όση ώρα οι γονείς τους υφίστανται τον εκβιασμό της μισθωτής εργασίας. Με άλλα λόγια, μπορεί τα κομματόσκυλα να φεύγουν, αλλά οι επιχειρήσεις έρχονται. Προφανώς, αυτές οι αλλαγές αποσκοπούν και σε μια περιθωριοποίηση και μεγαλύτερη καταστολή των τοπικών αντιστάσεων που ξεπηδούν σε γωνιές της Ελλάδας, ιδιαίτερα εκείνων που δε μένουν στη διεκδίκηση υλικών και κοινωνικών πόρων αλλά προσπαθούν να ασκήσουν συνολικότερη κριτική στην κυριαρχία.

...μπορεί να μην άλλαζε τίποτα

Αυτή η εκλογική εκστρατεία μαζί με τους υποψηφίους της πλασάρεται και καταναλώνεται σαν ένα ακόμα καπιταλιστικό προϊόν. Ο θεσμός αυτός εισβάλλει, όπως τόσα άλλα καπιταλιστικά κατασκευάσματα, βίαια, στην καθημερινότητα των πολιτών και νοηματοδοτείται, χωρίς περιθώρια αμφισβήτησης, ως ένα αναπόσπαστο γεγονός της δημοκρατικής ομαλότητας, μιας ομαλότητας που δημιουργεί τόσες ψευδαισθήσεις όσες και ονειρώξεις καρεκλοκένταυρων ειδικών-ειδημόνων της πολιτικής. Αυτοί οι ειδικοί αποτελούν ένα μάτσο κομματόσκυλα, που κοιτάνε πως θα μοιράσουνε την πίτα και κατακτάνε τη θεσούλα τους μέσω της οικογενειοκρατίας, της ρουσφετολογίας και των πελατειακών σχέσεων. Όσο δημοκρατική ψευδαίσθηση αποτελεί το ότι οι υποψήφιοι εξουσιαστές πράττουν σύμφωνα με τις ανάγκες και τις επιθυμίες των εκμεταλλευόμενων, άλλο τόσο δημοκρατική ψευδαίσθηση αποτελεί το ότι οι εκλογές είναι το παράδειγμα της ενεργής πολιτικής συμμετοχής, ότι μέσω των εκλογών κάθε τέσσερα χρόνια καθορίζουμε τη ζωή μας. Στα πλαίσια της ιδεολογίας ενός δημοκρατικού ολοκληρωτισμού, τα προεκλογικά ντιμπέιτ, οι δημοσκοπήσεις, ο βομβαρδισμός από υποσχέσεις αποτελούν τον δούρειο ίππο, που πετυχαίνει την σταθεροποίηση των συμφερόντων του συστήματος και που εν τέλει αποπροσανατολίζει τους καταπιεσμένους απ’ την συνειδητοποίηση της συλλογικής τους δύναμης. Στο στημένο παιχνίδι των εκλογών αυτό που αλλάζει είναι η διαχείριση της τάξης των καταπιεσμένων.

...θα μπορούσαν, όμως, ν’ αλλάξουν τα πάντα

Συμφέρον μας δεν είναι αυτό των από πάνω. Οι εκλογές και ό,τι αυτές πρεσβεύουν (η λογική των ειδικών, η αυθεντία των κομμάτων) αποτελούν τις σημαδούρες ενός διαβρωμένου καθεστώτος, που κυριαρχεί στις ζωές όλων όσων επιλέγουν να οργανώσουν αγωνιστικά και ανταγωνιστικά την ύπαρξή τους. Η καθημερινή πραγματικότητα, σε μια περίοδο διαρκούς υποτίμησης της ζωής, αποδεικνύει ότι όπου επιλέγεται η ανάθεση της πραγμάτωσης των υποθέσεων των από κάτω, στο πρόσωπο ειδικών ή κομμάτων κάθε απόχρωσης (από καθεστωτικής αριστερής, ως ακροδεξιάς και φασιστικής), το αποτέλεσμα είναι η ζοφερή πραγματικότητα που βιώνουμε. Οι απεργίες πυροτεχνήματα, οι κινητοποιήσεις που καναλιζάρονται και είναι πλήρως ελεγχόμενες και εκτός της λογικής όσων θέλουν ν’ αντισταθούν και ν’ αγωνιστούν επιβεβαιώνουν τα παραπάνω.

Οι χιλιάδες αβεβαιότητες, που ορίζουν την μοναχική πορεία απομονωμένων και εξατομικευμένων υποκειμένων, είναι δυνατόν να ξεπεραστούν με την ενεργή, πολιτική δραστηριοποίηση, σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας, με την αυτενέργεια και τις συλλογικές, μαχητικές απαντήσεις. Το κενό που αφήνει το πανηγύρι των εκλογών, η ιδεολογική προπαγάνδα τους και οι κούφιες υποσχέσεις, να καταληφθεί από την διάθεση για αντίσταση και αλληλεγγύη στους χώρους που κινούμαστε (στον εργασιακό χώρο, στην γειτονιά, στο σχολείο, τη σχολή), απ’ την αυτοοργάνωση των αναγκών και των επιθυμιών μας. Η συνειδητοποίηση της εκλογικής αυταπάτης να γίνει πυξίδα του αυτοκαθορισμού και της συλλογικής οργάνωσης του αγώνα.

Καμία συμμετοχή στο εκλογικό τους πανηγύρι

Τα όνειρά μας δεν χωράνε στις κάλπες τους

Λαϊκές συνελεύσεις σε κάθε γειτονιά

Κατάληψη Κτήματος Πραποπούλου

Θεατρική Παράσταση: Τσιριτσάντσουλες - "Μίστερο Μπούφο" Ντάριο Φο - Κυριακή 10 Οκτώβρη ώρα 6μμ στην κατάληψη

2010-10-07T01:58:00.003+02:00

Οι 'Τσιριτσάντσουλες' παρουσιάζουν :

"Μίστερο Μπούφο" του Ντάριο Φο

την Κυριακή 10 Οκτώβρη στις 6μμ

στην Κατάληψη κτήματος Πραποπούλου

http://www.tsiritsantsoules.gr

Κείμενο μαθητών για σχολεία και μαθητικές καταλήψεις

2010-10-05T07:11:00.000+02:00

Προβολή Ταινίας ''Salvador'' - Κυριακή 3/10 ωρα 8μμ

2010-10-02T13:45:00.002+02:00

Προβολή Ταινίας ''Salvador''
στην κατάληψη κτήματος Πραποπούλου

Κυριακή 3/10 ωρα 8μμ

Προβολή animations τη Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου

2010-09-09T18:59:00.002+02:00

μέρα συλλογικής συγκομιδής και επεξεργασίας των φιστικιών του κτήματος- ΚΥΡΙΑΚΗ 5 Σεπτέμβρη-από τις 10 το πρωί ως το απόγευμα

2010-09-02T02:23:00.004+02:00

οι καρποί της γης ανήκουν σε όλους

οι φιστικιές του κτήματος πραποπούλου μετά από χρόνια και με την απαραίτητη φυσική φροντίδα καρποφόρησαν.

θεωρώντας πως
η καλλιέργεια της γης και η διαχείριση των καρπών της πρέπει να πραγματοποιείται ενάντια και έξω από μεσάζοντες, αφεντικά, σχέσεις μισθωτής εκμετάλλευσης, τη βιομηχανοποιημένη καπιταλιστική παραγωγή και τις επεμβάσεις της βιοτεχνολογίας...
να συμβαδίζει με τις ανάγκες της κοινωνίας, ‘από εμάς για εμάς’, στη βάση της αυτοοργάνωσης, της αλληλέγγυας συνεισφοράς, της ελεύθερης συλλογικής επιθυμίας, με σεβασμό στη φύση και μέσω άμεσων ανθρώπινων σχέσεων...

ΚΥΡΙΑΚΗ 5 Σεπτέμβρη
από τις 10 το πρωί ως το απόγευμα

μέρα συλλογικής συγκομιδής
και επεξεργασίας των φιστικιών
του κτήματος πραποπούλου

επανοικειοποιούμαστε το κτήμα, μοιραζόμαστε τη γνώση και τον κόπο,
ανταλλάζουμε την εμπειρία για τη διαδικασία, συναποφασίζουμε για τη σοδειά

κατάληψη κτήματος πραποπούλου

Προβολή Animation

2010-08-21T23:48:00.001+02:00

Προβολή Animation
Κυριακή 22 Αυγούστου 2010, 21:00

Προβολή ταινίας & animations μικρού μήκους

2010-08-12T19:29:00.000+02:00

Προβολή ταινίας "Κυνηγημένοι & Επικηρυγμένοι"

2010-08-07T20:31:00.001+03:00

Κυριακή 8 Αυγουστού
ώρα: 21:00

Προβολή της ταινίας "Κυνηγημένοι & Επικηρυγμένοι"
(truth or consequances n.m.)

Πυρκαγιές, ανεμογεννήτριες, τζόγος, μπράβοι, φασίστες και μια βόμβα στην Πάρνηθα...

2010-07-30T16:56:00.004+03:00

Πυρκαγιές, ανεμογεννήτριες, τζόγος, μπράβοι, φασίστες και μια βόμβα στην Πάρνηθα...

Έχουν περάσει 3 χρόνια από την τεράστια πυρκαγιά που κατέκαψε χιλιάδες στρέμματα στην Πάρνηθα. Μια πυρκαγιά που εκτός από την ανυπολόγιστη καταστροφή στο δασικό πλούτο και το θάνατο εκατοντάδων ζώων, εκτός από την απογύμνωση του πρασίνου και της ζωής στις πλαγιές του βουνού, απογύμνωσε και την αλήθεια για τα συμφέροντα των κρατικών και επιχειρηματικών μηχανισμών και τα παιχνίδια που παίζονται σε βάρος της φύσης και της κοινωνίας, προς όφελος της βιομηχανίας του τζόγου, του κατασκευαστικού κεφαλαίου και της κρατικής καπιταλιστικής ανάπτυξης που αντιμετωπίζει το περιβάλλον ως πεδίο κερδοφορίας. 3 χρόνια μετά και στη μνημη μας είναι χαραγμένη η προτεραιότητα διάσωσης από τη φωτιά, όχι της χλωρίδας και της πανίδας του δρυμού, αλλά του καζίνο μον παρνές που δεσπόζει στην κορυφή του βουνού, για να μας θυμίζει τα κυρίαρχα ιδανικά του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού.. Του πολιτισμού στον οποίο αξία έχει μόνο ό,τι φέρνει πλούτο σε κράτος και καπιταλιστές και κρατάει υποταγμένη τη συνείδηση του κόσμου.( Άλλωστε, το ίδιο το κράτος στην τωρινή συγκυρία επιστρατεύει τα ‘φρουτάκια-κουλοχέρηδες’ στις γειτονιές(!) ενισχύοντας τα παραπάνω). Στη μνήμη μας υπάρχει ακόμα η κατασταλτική επιχείρηση των μπάτσων εναντίον αγωνιστών/τριων που μετά την πυρκαγιά βρέθηκαν με πανό και πέταξαν συμβολικά κόκκινες μπογιές στο καζίνο αναδεικνύοντας το ρόλο του, για να αντιμετωπίσουν έπειτα ξυλοδαρμούς, συλλήψεις και διώξεις από τους ένστολους κρατικούς φύλακες (ΜΑΤ) των συμφερόντων του τζόγου.

Το καζίνο 3 χρόνια μετά επεκτείνει ακάθεκτο της εγκαταστάσεις του πάνω στο βουνό, μαζί με τα πάρκα κεραιών, τις στρατιωτικές βάσεις, την ‘ιπποκράτειο πολιτεία’ μιας οικονομικής ελιτ, τις επιχειρήσεις (ξενοδοχεία, ταβέρνες κλπ) που σκαρφαλώνουν συνεχώς από τους πρόποδες του βουνού, την τουριστική βιομηχανία των αλλοτριωμένων καταφυγίων αλλά και της μηχανές και τα 4x4 που αντιμετωπίζουν σαν πίστα το δάσος, τις ανεμογεννήτριες που κατασκευάζονται αυτή τη στιγμή μέσα στο δάσος, όλα αυτά συνθέτοντας τον πληρη εκφυλισμό του χαρακτήρα της άγριας φύσης που διατηρούσε μέχρι πριν κάποια χρόνια το βουνό της Πάρνηθας.

Η «πράσινη» ανάπτυξη δε θα μπορούσε να λείψει απ’τις μπίζνες που παιζονται στην Πάρνηθα. Πρόσφατα πληροφορηθήκαμε και είδαμε μέσα στο δάσος να έχει στηθεί εργοτάξιο, με μπουλντόζες και μηχανήματα να ανοίγουν δρόμους, να σκάβουν κρατήρες πολλών μέτρων σε πλάτος και βάθος, έχοντας κόψει εκατοντάδες δέντρα, ετοιμάζοντας το έδαφος για τεράστιες ανεμογεννήτριες, προς εγκατάσταση τους (ειρωνικά σχεδόν) δίπλα στα καμμένα, εκεί απ’ όπου ξεκίνησε η φωτιά του ‘07 κοντά στα Δερβενοχώρια. Η καταστροφή του φυσικού πλούτου συνεχίζεται με όλα τα μέσα, ακόμα και με τα ‘οικολογικά’. Τα κονδύλια άλλωστε δίνουν και παίρνουν ώστε μέσω της ‘πρασινης επιχειρηματικότητας’ να εκμεταλλευτεί κάθε σπιθαμή γης, αέρα και νερού στο όνομα της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης και λεηλασίας, που ονομάζουν ανάπτυξη.

Πλήθος κινήσεων και παρεμβάσεων έχουν πραγματοποιηθεί μετά τις 27 Ιούνη ’07, όταν και ξεκίνησε το ολοκαύτωμα στην πάρνηθα, μέχρι σήμερα, στο πλαίσιο του αγώνα για την προάσπιση του φυσικού περιβάλλοντος από τα καταστροφικά σχέδια κάτους και καπιταλιστων. Όπως και τα προηγούμενα χρόνια έτσι και φέτος, στις 3-4 Ιούλη ’10, η Πρωτοβουλία Αγώνα από το λόφο του Στρέφη για τη Γη και την Ελευθερία, κάλεσε και πραγματοποίησε 2μερη παρέμβαση στο χώρο του παλιού ξενοδοχείου Ξενία (ιδιοκτησίας του καζίνο, όπως και ακόμα 3.000 στρέματα στο βουνό) στην Πάρνηθα, κατά τη διάρκεια της οποίας έγιναν ανάρτηση πανό και αναγραφή συνθημάτων στο κτίριο, προβολή, συζήτηση και περιήγηση-πεζοπορία στο χώρο της καταστροφής. Στην παρέμβαση που στόχο έχει να κρατήσει ζωντανό τον αγώνα ενάντια στη λεηλασία της Πάρνηθας και να συνεχίσει να εναντιώνεται στην προκλητική παρουσία του ναού του τζόγου στο βουνό, συμμετείχαν αρκετοί αγωνιστές/τριες παρά την αρχική κακοκαιρία. Η φετινή παρέμβαση όμως φάνηκε πως είχε να αντιμετωπίσει πέρα από την γνωστή παρουσία αστυνομικών δυνάμεων σε κοντινή απόσταση και άλλους κατασταλτικούς παράγοντες, με ύποπτο παρασκήνιο όπως αποδείχτηκε.. Λίγες μέρες μετά το 2μερο (10 Ιουλίου) δημοσιοποιήθηκε η είδηση πως στο χώρο του παλιού Ξενία, βρέθηκε αυτοσχέδιος εκρηκτικός μηχανισμός, τέτοιας ισχύος που θα μπορούσε να προκαλέσει μέχρι και κατεδάφιση του εγκατελειμένου κτιρίου. Η βόμβα ήταν τοποθετημένη σε βαρέλι στο ισόγειο του Ξενία, σε χώρο που άμεσα μπορούσε να έρθει σε επαφή (όπως και συνέβη, ευτυχώς χωρίς τραγικά αποτελέσματα) κόσμος που βρέθηκε εκεί για την εκδήλωση.

Χαρακτηριστικό της σημασίας του περιστατικού είναι το παρακάτω απόσπασμα από ανακοίνωση των συντρόφων της Πρωτοβουλίας αγώνα από το λόφο του Στρέφη..:

Δεδομένης της χρονικής σύμπτωσης της ύπαρξης του μηχανισμού με την διεξαγωγή της εκδήλωσης, τρία ενδεχόμενα υπήρχαν: α) να εκραγεί πριν την εκδήλωση οδηγώντας στην απαγόρευση ή ακύρωσή της, β) να εκραγεί μετά τη λήξη της επιφέροντας σύγχυση για τα χαρακτηριστικά της και ενοχοποίησή της, και γ) να εκραγεί κατά τη διάρκεια του διημέρου, προκαλώντας όχι απλά την ενοχοποίηση των συγκεντρωμένων αγωνιστών για την έκρηξη αλλά και πιθανούς τραυματισμούς τόσο ανάμεσά τους όσο κι ανάμεσα σε άλλους επισκέπτες που διέρχονται από το χώρο, όπως εκδρομείς, περιπατητές του βουνού και ποδηλάτες.

Τα πρώτα δημοσιεύματα στα ηλεκτρονικά και έντυπα ΜΜΕ βιάστηκαν να οργιάσουν για άλλη μια φορά περί τρομοκρατικών οργανώσεων που δοκιμάζουν νέα εκρηκτικά από ξένες χώρες, προσπαθώντας να δημιουργήσουν και το αντίστοιχο κλίμα. Την επόμενη μέρα παραδίδεται άτομο στην αστυνομία ισχυριζόμενο πως αυτό έβαλε τη βόμβα εκεί πριν 20 μέρες για δοκιμαστικούς σκοπούς (!), την ενεργοποίησε ανεπιτυχώς και ότι δεν είναι τρομοκράτης.. Απο κει και πέρα ξεκινάει μια περίεργη σειρά συμπτώσεων. Το άτομο αυτό, πρώην στρατιωτικός, φέρεται να έχει διασυνδέσεις και εμπλοκή σε υποθέσεις με μπράβους νυχτερινών κέντρων, με οπλοκατοχές και εκρηκτικά, καθώς και με γνωστούς ακροδεξιούς συμμορίτες του Αγ.Παντελεήμονα που πρωτοστατούν σε ρατσιστικές παρακρατικές δράσεις εναντίον μεταναστών και πολιτικών χώρων αγώνα. Ένα άτομο λοιπόν με το συγκεκριμένο προφίλ, φέρεται όλως-τυχαίως να κατασκεύασε και να τοποθέτησε μια βόμβα, επιλέγοντας το συγκεκριμένο παρατημένο κτίριο , στο οποίο θα πραγματοποιούνταν τις ίδιες μέρες συγκεκριμένη ανοιχτή ανακοινωμένη πολιτική εκδήλωση με την συμμετοχή αντιεξουσιαστών (και όχι μόνο) με κοινωνική πολιτική παρουσία και δράση. Το αρχικό έντονο ενδιαφέρον των ΜΜΕ για το γεγονός (‘’με άρωμα τρομοκρατίας’’) διαδέχεται η πλήρης σιωπή και συγκάλυψη του μετά την εμφάνιση του βομβιστή Χ.Λ. και τις εξηγήσεις που πιθανόν ανταλλάχτηκαν. Μάλιστα λίγες μέρες μετά, σε γνωστή κυριακάτικη εφημερίδα φιλοξενείται συνέντευξη(!) του, όπου του δίνεται βήμα (όπως και στον δικηγόρο του) να εξηγήσει πως έγινε παρεξήγηση και ότι απλά πειραματιζόταν με βόμβες που ο καθένας θα μπορούσε να τις φτιάξει με μια ‘συνταγή’ από το διαδίκτυο..

Σε κάθε περίπτωση, από εμάς, δεν μπορεί να προσπεραστεί σαν τυχαίο ή αδιάφορο το γεγονός, όσο και αν το προσπαθούν αστυνομία και ΜΜΕ, είτε σιωπώντας είτε αποκρύπτοντας εντέχνως σημαντικές και επικίνδυνες παραμέτρους της υπόθεσης, ενώ σε άλλες περιπτώσεις θα φλυαρούσαν με διάφορα σενάρια που θα στοχοποιούσαν τον αναρχικό-αντιεξουσιαστικό χώρο.

Κάθε προσπάθεια προβοκάτσιας και τρομοκράτησης αγωνιστών, είτε από κρατικούς είτε από παρακρατικούς και φασιστικούς μηχανισμούς θα συναντάει απέναντί της την αλληλεγγύη του κινήματος, θα ενισχύει το δίκιο του αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση της φύσης και της κοινωνίας, στο δρόμο για την κοινωνική απελευθέρωση.

Κάτω τα χέρια απ’τους αγωνιστές! Κάτω τα χέρια απ’την Πάρνηθα! Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας.

Ενάντια στης φύσης τη λεηλασία, αγώνας για τη γη και την ελευθερία!

πρωτοβουλιακό κείμενο μέσα από την

κατάληψη κτήματος πραποπούλου

(27/7/2010)

'Βραδιές θερινού σινεμά'

2010-07-15T04:18:00.003+03:00

Pick-a-Boo team video
proudly presents

'Βραδιές θερινού σινεμά'
στην κατάληψη κτήματος πραποπούλου

Κυριακές

18/7: forbiden zone (richard elfman, 1979)
25/7: mystery train (jim jarmush, 1989)

ώρα έναρξης : 21.30

δροσερή μπύρα, ζεστό ποπ-κορν
και μετά την ταινία ολίγη μουσική

Live στην κατάληψη - Σάββατο 17/7

2010-07-10T18:23:00.003+03:00

ΟΣΟ ΜΑΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΤΗ ΣΙΩΠΗ
ΤΟΣΟ ΘΑ ΔΥΝΑΜΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΝΤΑΣΗ

LIVE rock
στην κατάληψη κτήματος πραποπούλου

waxing gibbous
homo servus

χωρίς:
εταιρίες, παραγωγούς, managers, εισητήριο, marketing, σπόνσορες, καλλιτέχνες-μαριονέτες, πορτιέρηδες, security, πνευματικά δικαιώματα, ανασφάλιστους και κακοπληρωμένους εργαζόμενους

ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΕΚΦΡΑΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Σάββατο 17 Ιουλίου ωρα 9μμ
στον κήπο της κατάληψης

'' 'Ηρθαν τ'αύρια, να διώξουν τα σήμερα..'' Αφίσα που κολλιέται στις περιοχές μας ..

2010-07-10T18:20:00.002+03:00